Lasy, gleby, sieć drogowa

Największe skupiska leśne występują na obszarze Bieszczad, Beskidu Niskiego, Pogórza Karpackiego; Puszcza Sandomierska leży w części północnej regionu, w widłach Wisły i Sanu. Główną bazę surowcową i energetyczną regionu stanowią złoża siarki (rejon Tarnobrzega) oraz ropy naftowej i gazu ziemnego (Jasło, Krosno, Gorlice). Z rejonem tym związana jest postać Ignacego Łukasiewicza (1822—1882) — twórcy przemysłu naftowego i wynalazcy lampy naftowej. Urodzajne gleby lessowe obszarów centralnych oraz czarnoziemy i żyzne mady wzdłuż Wisły i Sanu sprzyjają uprawie żyta i pszenicy oraz ziemniaków i buraków cukrowych. Dobrze rozwinięta jest hodowla bydła i owiec, wypasanych na połoninach bieszczadzkich, słabo natomiast hodowla trzody chlewnej. Rozwinięta jest ponadto hodowla drobiu oraz pszczelarstwo. Sieć drogowa lepiej rozwinięta jest na obszarach środkowych i połu-dniowo-zachodnich, słabiej — na południowych i północno-wschodnich. Przez region przebiega część drogi międzynarodowej E22 — z Krakowa i Tarnowa przez Dębicę — Rzeszów — Przeworsk — Jarosław — Przemyśl — Medykę do ZSRR oraz drogi krajowej nr 30 z Radomia i Sandomierza przez Tarnobrzeg — Kolbuszową do Rzeszowa. Wielkie znaczenie dla rozwoju turystyki ma tzw. „obwodnica bieszczadzka" na trasie: Lesko — Baligród — Jabłonki — Cisną — Wetlina — Ustrzyki Górne — Lutowiska — Czarna — Ustrzyki Dolne — Olszanica — Lesko (ok. 150 km) oraz szereg malowniczych tras turystycznych, jak np. Sanok — Dynów — Przemyśl (54 serpentyny). W regionie Ziemi Rzeszowskiej główne walory turystyczne zgrupowane są w dwóch rejonach: 1. Bieszczady Zachodnie, 2. Beskid Niski.