Beskid Niski

Beskid Niski stanowi najbardziej na wschód wysuniętą część Beskidu Zachodniego, najniższą część Karpat, o średniej wysokości 700—1000 m. Góry poprzedzielane są przełęczami — najniższa z nich to Przełęcz Dukielska (500 m), leżąca na dawnym szlaku handlowym pomiędzy Polską i Węgrami. Bieszczady stanowią część Beskidu Wschodniego. Główny grzbiet gór wznosi się na wysokość ok. 1000 m. Najwyższe szczyty to Tarnica (1346 m), Halicz (1335 m); od Smereku po Halicz rozciąga się pasmo połonin o grzbietach urozmaiconych grzebieniami skalnymi i głazami (połoniny: Wetlińska, Caryńska, Bukowska). Sieć wodna jest dobrze rozwinięta. Obok Wisły i Sanu tworzą ją liczne rzeki o charakterze górskim, zasilane potokami i strumieniami. Atrakcyjny pod względem turystyczno- krajobrazowym jest San, szczególnie na odcinkach górskich i podgórskich, gdzie tworzy liczne zakola i przełomy. Dla wykorzystania energii wodnej oraz zapobieżenia powodziom wybudowano zbiorniki wodne (m.in. w Myczkowcach i Solinie), które stanowią jednocześnie dogodne tereny dla turystyki wodnej. Region bogaty jest w liczne źródła mineralne. Na przykład w okolicy Tarnobrzega występują wody siąrczane, a na Podkarpaciu lecznicze źródła solankowo-szczawiowe.