Kotlina Sandomierska

Na obszar regionu składają się trzy naturalne jednostki fizjograficzne: Kotlina Sandomierska, Pogórze Karpackie i wschodnia część Karpat (Beskid Niski i Bieszczady). Kotlina Sandomierska, wielkie tektoniczne zapadlisko, jest niziną, o słabo urzeźbionej powierzchni, miejscami pofałdowanej. Dno kotliny, zbudowane ze skał paleozoicznych i mezozoicznych, wyściełają poziomo ułożone osady morza mioceńskiego, głównie iły i piaski. W wielu miejscach znajdują się lotne piaski i wały wydmowe, a w obniżeniach mokradła i torfowiska. Dunajec, Wisłoka i San rozcinają równinę szerokimi dolinami na szereg płaskowyżów: Tarnowski, Kolbuszewski, Tarnogrodzki oraz Pogórze Rzeszowskie. Pogórze Karpackie, obszar wyżynno-pagórkowaty, pocięty dolinami rzek, przedstawia dość monotonny krajobraz szerokich garbów i łagodnych wzgórz. W skład tego obszaru wchodzą Pogórze Ciężkowickie i Pogórze Dynowskie. Pogórze Karpackie oddzielają od Beskidu Niskiego Doły Jasielsko-Sanockie.